Strijdlust overwint personele problemen

1092 keer bekeken

Tegenslag kan onvermoede krachten vrij maken. Onverzettelijkheid, een ‘over-mijn-lijk-mentaliteit. Zo blijkt voetbal zich bepaald niet alleen in de benen af te spelen, maar voor een belangrijk deel ook in het hoofd. Het afgelopen weekeinde heeft dat bij WVV maar weer eens bewezen. Een chronologisch overzicht.

A1
Blessures, blessures, blessures. De zondagelftallen worden er mee overspoeld. En dan heeft onze Onder 19, de A1, met dezelfde problemen te maken. En die oudste junioren moeten eigenlijk het tweede elftal ook nog helpen. Het is op dit ogenblik houtje-touwtje werk.
De A-ers verschenen met een door elkaar gehusseld elftal in het veld tegen Hoogezand voor hun eerste competitiewedstrijd in de vierde divisie. Het werd een echte derby, op het scherp van de snede uitgevochten. Twee keer kwam WVV op een achterstand, met 0-1 en 1-2. In de tweede helft leek Hoogezand aan de het langste eind te trekken, maar onze roodzwarten stroopten met elkaar de mouwen op en dwongen de tegenstander uiteindelijk toch nog op de knieën, 3-2. En dat terwijl linksback Aron Huizingh geblesseerd had moeten uitvallen omdat zijn rug weer opspeelde. De vreugde om de overwinning was groot, het was een sterk staaltje van fysieke én mentale kracht. Goed gedaan door de ploeg van trainer Martijn Drent. De gelegenheidsachterhoede stond zijn mannetje, het middenveld maakte ontzettend veel kilometers om de opbouw van Hoogezand te ontregelen en de doelpunten kwamen van Lesley de Boer, Rogier Ganzeveld en captain Marco van de Linde.

ZONDAG 2
De ochtend erna stonden vier A-ers weer klaar voor Zondag 2. Inclusief Aron Huizingh, die zaterdagmiddag laat nog door onze verzorgster Rina Kuiper van de rugklachten was afgeholpen. De selectie van Bert Bruins was ook nog eens aangevuld met twee B-junioren. Ook dit gelegenheidselftal bracht het er door een bewonderenswaardige inzet goed van af. SC Stadspark werd met 3-1 geklopt. Ook hier bleek het team in staat een vervelende tegenslag te overwinnen. A-junior Marc Drenth, feitelijk nog gerechtigd om in de Onder 17 uit te komen, werd het slachtoffer van een tackle waarbij hij heel ongelukkig op zijn heup terecht kwam. Uiteindelijk bleek de schade minder ernstig dan aanvankelijk gevreesd, maar toch. Doelpunten van Kevin Eefting, Dominiek Steeman en aanvoerder Sven Bootsman zorgden ervoor dat er drie punten in de knip konden worden opgeborgen.

ZONDAG 1
Dominiek Steeman en Sven Bootsman konden daarna meteen aansluiten bij ons vlaggeschip, Zondag 1. Dat moest, zwaar gehavend, aantreden tegen een wel volledig SVBO. Geen Marcel Smit, die nog vakantie viert, geen geschorste Ramon Kuiper en dan is de lappenmand nog eens overvol. De pech sloeg, hoe kan het anders als je al in de hoek waar de klappen vallen zit, al snel opnieuw toe. Aanvoerder Kevin Wiegman liep bij een duel een dubbele beenbreuk op en moest naar het ziekenhuis worden vervoerd. Terwijl Kevin nog in de kleedkamer lag moest ook Ali Morteza al in de eerste helft het veld verlaten. Bij een felle poging een schot vlak voor de doellijn te blokken belandde onze van Heerenveen gekomen verdediger onder keeper Serkan Akbas en nog een paar tegenstanders. Het gevolg: een dreun op zijn hoofd waardoor hij even het noorden kwijt was. Gelukkig bleek die schade een paar uurtjes later mee te vallen, hoewel ook Ali even op ziekenhuisbezoek ging.
Het leek dus voor de ploeg van de geplaagde trainer Bern van Bolhuis op een drama uit te draaien. Dominiek Steeman had dus al een wedstrijd in de ochtend in de benen, maar moest noodgedwongen ook driekwart duel in het eerste volmaken. Hij deed dat met verve. De rest van de ploeg weerstond de aanvallen van SVBO en kwam zowaar op voorsprong toen Martijn Delger een kiene steekpass gaf op Danny Jager. Die hield het hoofd koel en schoof de bal beheerst langs de uikomende keeper Lennon Ebeltjes: 1-0. WVV kwam met tien man te staan, het kon natuurlijk nog wel wat erger, toen Bert-Jan Haaijer twee gele kaarten en dus rood kreeg.
Wat zich daarna op ons kunstgrasveld afspeelde dwong bewondering af. De overgebleven WVV’ers gooiden zich overal voor, bleven maar gaan en hadden als SVBO er door kwam altijd nog Serkan Akbas achter de hand. Hij keepte een van zijn allerbeste wedstrijden ooit. En dus bleven er drie punten aan de strijkstok hangen, daar waar bij een 0-0 stand de meeste supporters iets hadden van: als we een punt pakken is het mooi. Dat werden er dus twee meer, alweer door mentale sterkte. Zich oprichten als de moeilijkheden het grootst zijn, we zagen het dit weekeinde drie keer achter elkaar.

ZATERDAG
Geen personele problemen zoals bij de A-ers en de zondagelftallen, maar wel degelijk ook een knappe overwinning boekte Zaterdag 1. De eerste wedstrijd betrof een thuisduel tegen De Heracliden, dat zichzelf blijkens uitlatingen van de trainer kansen toedicht hoge ogen te gaan gooien in de vierde klasse. De ploeg uit Uithuizermeeden kwam in Winschoten van een koude kermis thuis, het team van trainer Rebné Hulsebos won met 2-1. Ook hier werd, zij het onder iets andere omstandigheden, karakter getoond. Er werden nogal wat kansen gemist, waardoor de wedstrijd in een toch wat teleurstellend 1-1 gelijkspel leek te eindigen. Kort voor tijd zorgde Mathijs Mollema er met een daverend schot voor dat WVV de zege toch nog afdwong. Een prima opening van het seizoen voor Zaterdag 1 in de nieuwe omgeving.