WVVE3 - Om in Fortnite-termen te spreken: EPIC BATTLE tegen HSC

78 keer bekeken

Het was prachtig weer om te voetballen op deze 1e december. De affiche beloofde een interessante wedstrijd: bij winst op het sterke HSC was 11-3 kampioen. Maar, zoals de oude voetbalwet zegt, als je wilt winnen, zul je moeten scoren. Dat betekende dat er een gat moest worden gevonden in de defensie van HSC, waardoor de bal in het doel zou moeten vliegen.

In de kleedkamer was het de hele ploeg duidelijk: vol er tegenaan, beuken, stoempen en met het snot voor de ogen van het veld komen. Eén uur lang moest alles gegeven worden. We liepen vanuit de kleedkamer het veld op met de juiste instelling en de wil om te winnen. Een goede warming up werd gedraaid en toen blies de goed leidende scheidsrechter voor het begin van de topper in de 3e klasse 21. Meteen vanaf de aftrap kon de enorme hoeveelheid toeschouwers zien dat beide ploegen niet voor elkaar wilden onder doen. Er werd keihard gestreden, geharkt als het moest, en we wisten dat 1 doelpunt beslissend zou kunnen zijn. HSC was in de eerste helft sterker op het middenveld, maar de WVV-verdediging (Jasper, Stijn, Thijn) was weer eens in grootste vorm. Geen tegenstander kwam ongehinderd richting ons doel. En als de bal er een keer doorkwam, dan stond Xeryus klaar om als een panter zijn doel uit te stormen en de tegenstander te blokkeren. Op het middenveld en in de voorhoede werd hard gelopen, maar het middenveld van HSC pikte vaak de bal op en kwam dan tot prima veldspel. Qua verdediging was HSC stug, maar niet onoverwinnelijk. Toch lukte het beide ploegen, ondanks verwoede pogingen, niet om tot scoren te komen in een hele vermakelijke, spannende eerste helft. De toeschouwers gingen tevreden aan de koffie en beide ploegen zochten de kleedkamer op voor de ranja.

Jasper had voor de rust last van de rug gekregen en moest zich even laten vervangen in het begin van de 2e helft. Hij wilde niet, maar het kon écht niet anders. Balend stond hij langs de kant. Na een tijdje gaf hij aan dat hij weer kon en hij kwam terug om door te buffelen. Het kenmerkte de spirit van dit 11-3 deze zaterdagmiddag. Ook Stijn had last (hoofdpijn), maar ook hij ging vol door, al gaf hij na afloop aan dat hij wel “meer hoofdpijn had dan zonet”. Het was aan zijn inzet niet te merken.

Juist in de periode dat Jasper van het veld was, viel de 1-0 voor HSC. Een diepe bal achter onze verdediging, de organisatie was even zoek en via via kwam de bal voor de voeten van een instormende HSC-er. Bagger!! Maar 11-3 rechtte de rug en ging vol op de aanval. HSC werd via de flanken vast gezet, WVV wilde de gelijkmaker en nog wel meer ook! Een aantal keren lukte het niet, maar toen kwam de bal voor de voeten van Dylan. Zijn schot werd van richting veranderd en de bal kwam tot rust in de rechterkant van het net: 1-1. Helemaal verdiend! WVV proefde dat er meer in zat en gooide alle registers open. HSC kreeg het erg lastig met de aanvalsgolven en de voorzetten van Joël en Djillian waren steeds gevaarlijk. Maar ook HSC zorgde met snelle uitvallen voor problemen in de WVV-defensie.

Het was een schitterende wedSTRIJD. Het tempo lag moordend hoog, de fysieke inzet was fenomenaal en er waren kansen voor beide ploegen. Op ons middenveld was een hoofdrol weggelegd voor Sven. We hebben helaas geen track and trace in zijn schoenen gestopt, maar meer dan 10 kilometer heeft hij zeker gemaakt.

Ik citeer even één van de ouders van HSC-kant:

“Wat een geweldige partij voetbal. Natuurlijk ben ik van HSC, maar het maakt me echt niet meer uit wie er wint. Dit is super reclame voor het jeugdvoetbal! Zo hoort het te zijn.”

Dames en heren, we kunnen het hier alleen maar mee eens zijn. Jeugdvoetbal dat op deze manier wordt gespeeld is fantastisch. Daar moet je van genieten. Het resultaat is dan van ondergeschikt belang.

Er werd niet meer gescoord in het restant van de wedstrijd. WVV is dus nog geen kampioen helaas. We zijn wel gegarandeerd 2e in de competitie (op doelsaldo) en we staan op 10 december (de peildatum voor de voorjaarsreeksen) gewoon bovenaan de ranglijst. Dat betekent sowieso promotie! Niemand had hier voorafgaand aan het seizoen rekening mee gehouden, maar onze spelers hebben het wel voor elkaar gebokst. Daar mag je als trainers dan best even zeer trots op zijn. En dat zijn Henry en Danny dan ook!

Twee bedankjes na afloop:

- Alle ouders, broertjes, zusjes, opa’s en oma’s die ons hebben aangemoedigd: dank jullie wel! Jullie hebben ons er doorheen gesleept.

- Alan Nieman, opgeroepen om ons te helpen zonder dat hij wist dat het om een kampioenswedstrijd ging: je hebt geweldig je best gedaan in deze spannende wedstrijd tegen een zware tegenstander. En ook nog bijna gescoord! Klasse gedaan!

De conclusie is dat we in de volgende 2 wedstrijden aan 1 punt genoeg hebben om kampioen te worden. We gaan alles op alles zetten om dat voor elkaar te krijgen. Wordt vervolgd …