WVVE3 - De wonderen zijn de wereld nog niet uit!

249 keer bekeken

Voor de 3e keer dit seizoen was Bato 11-2 de tegenstander van WVV 11-3. Een blik op het programma leert dat we nóg 2 keer tegen Bato moeten (1x in de competitie en 1x in de beker). Dit alles betekent dat we aan het eind van dit seizoen 5x tegen Bato en 5x tegen Veendam zullen hebben gespeeld in 23 wedstrijden. Saaaaaaiiiiie actie van de KNVB dus!

Maar goed, Bato is wel een pittige tegenstander en de mouwen moesten daarom omhoog bij 11-3. Het was redelijk rustig in de kleedkamer en tijdens de warming-up. Dat is meestal geen goed voorteken bij 11-3. In de warming-up waren te veel stilstaande spelers te zien, die continu in beweging moesten worden gebracht door Henry en Danny. Beide trainers hadden niet onmiddellijk het volste vertrouwen in een goede afloop. Meteen vanaf de aftrap bleek dat ze gelijk gingen krijgen: Bato startte fel met de straffe wind in de rug, was bewegelijker, sterker in de duels en eigenlijk liep 11-3 gelijk achter de feiten aan. Er was geen druk op de bal, er werden slappe passes gegeven, de organisatie was regelmatig zoek. De hele eerste helft was dit het beeld van de wedstrijd: Bato speelde vooruit, WVV kwam sporadisch op een goede manier in de richting van het Bato-doel. We haddden mazzel dat het bij rust maar 1-0 voor wit-blauw stond, doordat het vizier bij Bato nog niet helemaal scherp stond en ook de paal even meewerkte.

Een terechte vraag aan WVV in de rust was dan ook: hebben jullie er wel zin in? Er kwam een niet heel overtuigend antwoord en de tweede helft leek daarmee een formaliteit te worden. Vanaf de aftrap in de tweede helft kreeg WVV met hulp van de wind wel meer voorwaartse actie, maar de winnaarsmentaliteit ontbrak bij het grootste deel van de spelers. Kenmerkend was dat een aantal spelers zelfs vóórdat ze in duel gingen de voet al terugtrokken of inhielden. Zo kun je natuurlijk nooit de bal terugveroveren of een man passeren. Bato profiteerde optimaal en scoorde de 2-0, waarmee de wedstrijd toch echt op slot ging. De trainers van de witblauwen haalden opgelucht adem en konden met een gerust gemoed de time-out na een kwartier in de 2e helft ingaan.

U leest het goed: er was geen enkele indicatie dat het laatste kwartier een ander beeld te zien ging geven dan de rest van de wedstrijd. En dan is het soms tijd om iets te doen wat niet wordt verwacht: 12 minuten voor tijd schoven we Jasper naar de midmid-positie. Tot dan toe was Bato daar de baas, maar dat veranderde op slag. Er ontstond druk doordat we de bal eerder veroverden en binnen een paar minuten viel de aansluitingstreffer. Thijn drukte door, passeerde een paar spelers en zijn schot plofte achter een verbouwereerde Bato-keeper in het net. Het leek wel of er iemand een switch had omgezet. Ineens straalde het zelfvertrouwen van 11-3 af en werd Bato vol bij de keel gegrepen. Er ontstond meer en meer onrust bij de Sint-Vitusholt-bewoners; de trainers hadden ook in de gaten dat er iets stond te gebeuren. Met nog maar een paar minuten te spelen kwam de bal uit een corner voor de voeten van Sven, die met een bekeken schot de bal in de rechterbovenhoek plaatste: 2-2!!! Bato richtte zich nog een keer op en zocht de aanval. Ze kwamen nog dichtbij, maar weer stond het vizier niet scherp genoeg. En toen gebeurde het ….. Uit een voorzet ving Xeryus de bal. Hij zag Jasper voorin staan te loeren op een kans. De uittrap werd door de wind over de verdediging van Bato gedragen en kwam bij Jasper terecht. Die had nog maar 15 meter te gaan richting het doel van Bato. Iedereen verwachtte niks anders dan de genadeslag, de onverdiende 2-3 lag voor het grijpen, maar de scheidsrechter had op zijn klokje gekeken en besloot dat het tijd was: het eindsignaal klonk 10 seconden te vroeg. Natuurlijk heel jammer, maar gezien het verloop van de wedstrijd was een gelijkspel voor WVV al een hele overwinning. Winst voor WVV in deze wedstrijd was, eerlijk is eerlijk, niet verdiend geweest. Dus ging er een gestolen puntje mee naar de Stikkerlaan.

Volgende week zaterdag thuis tegen Muntendam. Een onbekende tegenstander, dus moeten we ervoor zorgen dat we dan vanaf de eerste seconde wakker zijn. Inhaalraces zijn wel spannend, maar het hoeft echt niet elke week. Dat is slecht voor het hart van de trainers en ouders!

Afsluiten met een mooi bericht is altijd fijn: Roelof Kuper van Interfit hoorde van de kledingnood bij 11-3 en besloot om direct zijn hulp aan te bieden. Vandaar dat 11-3 afgelopen weekend in hagelnieuwe sponsortenues het veld op ging. Wij bedanken Roelof enorm voor zijn geweldige actie, want daardoor staat 11-3 er keurig netjes op! Helemaal geweldig!!



Bestanden
Nog geen bestanden